Declinationes Quarumdam Stellarum Australium Primae et Secundae Magnitudinis, Mense Junio 1738. Cum Methodo Inveniendi Horam in Mari Noctu, ex Aspectu Crucis Australis; per Dn. de la Condamine, Reg. Societ. Londin. & Acad. Reg. Scient. Paris. Socium

at Cartagena, and the sickness in consequence was so general in that City, that Mass was celebrated only in one of their Churches. X. Declinationes quarumdam Stellarum Australium primae et secundae magnitudinis, mense Junio 1738. cum methodo inveniendi horam in mari noctu, ex aspectu Crucis australis; per Dn. de la Condamine, Reg. Societ. Londin. & Acad. Reg. Scient. Paris. Socium. Read May 11. He declinationes erutae sunt ex variis observationibus habitis e quadrante tripedali, mensibus Junii annorum 1737, 1738, et sequentium, Quiti in America in latitudine $0^\circ 13' 16''$ australi, in loco scilicet II minutis secundis magis ad austrum sito, ac locus observationis solstitiorum Dec. 1736, et Junii 1737, cujus latitudinem in commentariolo meo de distantia tropicorum observata jampridem statueram. Notandum est praeterea me in calculandis hibice declinationibus usum fuisse tabula refractionum Petri Bouguer pro altitudine Soli Quitiensis que in commentariis Reg. Scient. Acad. pro anno 1738 inserta est. In navi Argo & Canopus. Stella primae magnitudinis, et maxima fixarum uno Sirio excepto $52^\circ 34' 16''$ S 2 Quæ Quae in brachio praecedenti seu occidentali Crucis Australis (Bayero γ) magnitudinis mediae inter secundam et tertiam. 57 17 32 in pede Crucis stella, quae Polo australi maxime vicina est e quatuor stellis quibus crux constat; telescopio visa duplex apparet, nudo oculo simplex, et primae magnitudinis. 61 38 57 Quae in vertice Crucis ε maxime B borealis secundae magnitudinis, in brachio sequenti ε secundae magnitudiniis. 58 15 5 In pede Centauri praecedenti seu occidentali γ primae magnitudinis. 59 5 35 In pede sequenti Centauri α primae magnitudinis. 59 44 56 Jampridem Panamae observantes mensē Januario anni 1736. animadverteramus repetitis vicibus addenda duo minuta prima circiter declinationi stellae Canopi in Catalogo Britannico, ut latitudo loci ex observationibus praedictae stellae illata cum latitudine ex altitudinibus solis collecta conveniret; quae quidem annotatio omnibus subsequentibus observationibus fuit confirmata, iisque nominatim quibus innititur antecedens Canopi declinatio; e quibus colligitur major duobus minutis primis, et duobus secundis, ea, quae ex catalogo Britannico eruitur. Haec omnes stellae, de quibus supra, lucidissimae sunt, omniumque maxime spectabiles in hemisphærio australi inter eas quae in Europa non conspiciuntur. In plerisque planisphaerii varie repraesentatur Crux australis, cujus situs, in his a Borea ad Austrum, in aliis ab Euro-Borea (N. E.) ad Austro-Zephyrum (S. O.) dirigitur. Carta coelestis partis coeli australis Ignatii Pardies schema Crucis australis exhibet duplex, unum scilicet in illa, alterum in hac directione, quorum prior vera est. Crux itaque australis, cum in meridiano versatur, recta apparet, id est, horizonti perpendicularis, ideoque absque errore sensibili nautis inservire potest ad horam inveniendam, cognita differentia temporis inter transitum ipsius per meridianum ac solis, methodo sequenti ad praxim nautis facilem accommodata. Ex repetitis observationibus ad annum praesentem 1749. redactis, colligo, quatuor minuta prima cum dimidio circiter interesse inter mediationem stellarum ζ et ε in pede et capite Crucis australis, prioremque appellere ad meridianum minutis fere 13, postquam in boreali hemisphaerio culminavit primum arietis punctum. Ex tabula igitur mediationis primi puncti arietis, quam exhibet libellus qui singulis annis prodit in lucem sub titulo Notitia Temporum (Connaissance des Temps) hora vera noctu in mari facillime obtinebitur ex aspectu Crucis australis, attendendo qua hora Crux videbitur recta, et horizonti perpendicularis, seu potius, quando per tempus licuerit, filo, vel funiculo, appenso, pondere verticaliter tenso, et ex manu suspendo, observando illud momentum quo stellae ζ in pede, et α in capite Crucis australis hinc et hinc a perpendiculari aequaliter distare videbuntur. Haec ex parte orientali, illa ex occidentali; nempe quo temporis puncto haec fili positio obtinebit, vix uno minuto errabit in hora vera, addendo 15 minuta primae, prima, horæ mediationis primi puncti arietis, quæ ex prædicta tabula, emendata meridianorum calculatores et observatoris differentia, concludetur. Stella ζ in pede Crucis idco maxima inter quatuor apparet, quod nudo oculo visa coalescit cum altera exigua, quæ quatuor aut quinque minutis secundis post illam appellit ad meridianum, quæque telescopio observato australior est minuto cum 31 secundis; distantia micrometro mensurata. Pess sequens sive orientalior Centauri α, stella primæ quoque magnitudinis, quæ capellam videtur ænuari, imo fulgore et magnitudine superare, etiam duplex est, constatque duabus stellis, quarum minor e majoris sinu emergere vix non aur optimo tel scopio tripedali. Hæc etiam illa borealior est, ac paulo australior. Ludovicus Feuilleus, qui unam et alteram telescopio 18 pedum observavit, majorem tert æ, minorem quartæ magnitudinis statuit, quod propriis observationibus confirmare mihi non licuit; sed perperam idem auctor pedem Centauri in quo hæ duæ stellæ unitæ conspiciuntur, Borealem nuncupat. Observata ab ipso Feuilleo anno 1710. die Feb. 26, in civitate Conceptionis Chilensis ejusdem stellæ declinatione, quam 39 minutis majorem alterius pedis declinatione statuit.