A Collection of the Observations of the Eclipse of the Sun, August 4th 1738. Which Were Sent to the Royal Society

Author(s) George Graham, Jo. Frid. Weidlero, Andrea Celsio, Mr. Short
Year 1739
Volume 41
Pages 8 pages
Language la
Journal Philosophical Transactions (1683-1775)

Full Text (OCR)

vel etiam ad foramen annulare, quale ambit circellum Newtonianum Corollariis ultimis Prop. XXXVI. Libr. II. Princip. adhibitum, unde in Resistentia fluidorum continuorum ex hujus circelli contemplatione deducta plura videntur mutanda; quod in antecessum eruditos monere visum est, quo eos ad accuratius praecedentium examen excitarem. II. A Collection of the Observations of the Eclipse of the Sun, August 4th 1738, which were sent to the Royal Society. 1. An Eclipse of the Sun, observed August the 4th 1738, by Mr. George Graham and Mr. Short, FF. R.S. at Mr. Graham's House in Fleetstreet, London, by a Refracting Telescope of 12 Feet Focus, armed with a Micrometer, and by a reflecting Telescope of nine Inches focal Length. | Beginning of the Eclipse at | 9. 59. 20 A.M. | | End at | 11. 59. 36 | | Quantity of Obscuration by the Micrometer | 3. 28. | | Duration | 2. 0. 16 | N.B. The Person who was observing the Transit of the Sun over the Meridian, observed the End to be at the same Instant with the above Observation. 2. *Eclipsis Solis, Tubo 7 ped. Micrometro D. Graham instructo, d. 4 Aug. paulo post meridiem 1738. Upsaliæ observata à Dno. Andrea Celsio, R. S. Lond. S. & R. S. Suec. Secr.* Temp. ver. | h. | " | |----|---| | 12. | 18. 52 | Initium eclipseos. | | 12. | 35. 57 | Dig. eccl. o. 5 1/4 | | 12. | 37. 47 | o. 3 1/2 | | 12. | 42. 22 | Finis. | | 0. | 23. 30 | Duratio. | Propter nubes per vices solem obtegentes maximam obscurationem & ceteras eclipseos phases observare non licuit; maximum tamen solis defectum dig. o. 8' h. 12. 30' 37" accidisse ex hisce observatis deducitur. 3. *Tres Phases Eclipseos Solis partialis Vitembergæ die xv. Augusti St. N. iv. St. Vet. anno c10.10cc.xxxviii. à Jo. Frid. Weidlero, R. S. Lond. Sodal. observatæ.* Et si propter nubes, quibus tum coelum involvebatur, nec initium, nec finis deliquii spectari potuerit, apparuerunt tamen, distractis subinde venti impetu nubibus, Phases sequentes; Hor. Hor. Min. 11. 30. Notata est phasis prima deliquii crescentis, 1 digit. 12. 19. p.m. visa est phasis altera 2 digit. 30 Minutorum. 12. 37. Apparuit phasis decrescensis eclipsis tertia. Specatæ Spectatae etiam sunt eodem tempore maculae in disco Solis decem. Ceterum Lunae discus sub Sole, peripheriam accuratam terminatam, absque ulla inaequalitate, necnon faciem nigerrimam ostendit. Nullum quoque Atmosphaerae orbi Lunae insidentis vestigium potuit deprehendi. Aberravit calculus, ex Tabulis Ludovicianis deductus, quoad magnitudinem & tempus summæ Eclipseos. Magnitudo enim praedicebatur 2 digitorum, 20 minutorum; Medium h. 12. m. 5. 4. Defectus Solis, observatus e specula Bononiensis Scientiarum Instituti die 15 Augusti M.DCC.XXXVIII. mane, referente Eustachio Manfredio ejusdem instituti Astronomo, & R.S. Lond. S. Cum Solis discus per hosce dies maculis pluribus scateret, ipso mane instantis Eclipseos circiter horam 21.30 post meridiem, Eustachius Zanottus, Phil. Doct. Math. Professor publicus, Collega meus, ope micrometri aptati tubo pedum 8, praecipuarum positum investigavit, quae praesertim Australem Solis partem, (qua parte Luna subitura erat) obsidebant; omnes enim describi neque ad rem attinebat, neque per spectatorum turbas licuit. Eas maculas, quarum loca definire potuit, subjectum schema exhibet. Initium deliquii non persensi ante horam 22.52. 25 post meridiem, licet & ego tubo pedum undecim, & alii tubis aliis Solis margines diu perlustrâsent. Opinor tamen ipsum Luminarium contactum minuto saltem maturius accidisse, quam animadverterim; quod ipsum a succedentibus phasibus confirmari vi- detur. Digitii Ecliptici per circulos in tabella de more exaratos, digitorum vero partes æstimatione definitæ sunt. Telescopium erat pedum 6. Imago unciarum 2, aut circiter. Phases emersionis phasibus immersi- onis certiores sunt multis de causis. Immersionis phases. Emerisionis phases. Temp. ver. Temp. ver. h ' " h ' " 23. o. 10 Defectus unius digiti o. 4. 14 adhuc dig. 4\(\frac{4}{5}\) 11. 20 dig. 2 18. 5 dig. 4\(\frac{1}{3}\) 23. 56 dig. 3 22. 43 dig. 4\(\frac{1}{3}\) 35. 14 dig. 4 dub. 31. 50 dig. 4 45. 14 dig. 4\(\frac{1}{3}\) 39. 13 dig. 3\(\frac{1}{2}\) 47. 6 dig. 4\(\frac{1}{3}\) 46. 50 dig. 3 51. 14 dig. 4\(\frac{3}{5}\) 52. 55 dig. 2\(\frac{1}{2}\) 55. 14 dig. 4\(\frac{2}{3}\) 57. 31 dig. 2 58. 14 dig. 4\(\frac{4}{5}\) 1. 3. 26 dig. 1\(\frac{1}{2}\) o. 1. 46 dig. 4\(\frac{4}{5}\) 7. 52 dig. 1 Finis Eclipseos Tubopedum \(\frac{3}{5}\) hor. 1. 18. 1 undecim Tubo pedum octo hor. 1. 18. 2 In- Interea maculae Solis a Luna obtectae ac retectae notabantur in hunc modum. Temp. ver. h " 23. 3. 50 Macula C Lunam subit, tubo pedum 8. 21. 3 Macula A delitescere incipit, tubo pedum undecim. 21. 49 Maculae A centrum occultatur. 22. 41 Tota sub Luna immergitur. 23. 54 Duarum Macularum ad B prior immergi incipit. 25. 10 Ejusdem Maculae centrum latet. 25. 45 Tota absconditur. 26. 24 Duarum ad B posterior centro suo Lunæ marginem subit. Haec tenus eodem telescopio pedum undecim. 27. 2 Macula D abscondi incipit tubo pedum 8. 23. 31. 2 Tota delitescit eodem tubo. 0. 31. 45 Macula A apparere incipit in specie Solis per tabellam excepta. 32. 30 Eadem macula tota cum areola sua emer- serat tubo pedum undecim. 33. 25. Emersio centri prioris duarum ad B eodem: tubo. 34. 59 Totalis emersio ejusdem Maculae eodem tubo. 35. 51. Posterior duarum ad B tota emersebat, tubo eodem. Observationes tam macularum, quam digitorum eclipticorum habuerunt (praeter Zanottum) Franci- scus Vandellius Mutinensis Instit. Scient. Professor, Thomas Thomas Perellus Florentinus, M.D. Joseph Rover- sus, Petronius Matheucius, Jo. Andreas Boldrinus Placentinus, Salvator Oliva Mediolanensis, atque alii. Omnes ex eodem horologio tempora notârunt, quae postmodum à meridianis observationibus correc- ta consignavimus. Vigente Eclipse observavi transitum Lunæ ac Solis per planum semicirculi muralis juxta meridianum suspensi. Ad definiendum Lunæ transitum, tempus notavi, quo segmentum peregrinum e disco Lunæ in Sole conspicuo filo horizontali telescopii subtensum, a ver- ticali filo bisectum apparuit: tunc enim oportet ipsum Lunæ centrum in verticali extitisse. Transit autem centrum Lunæ ante centrum Solis secundis horariis 34. hoc est hora 23. 59. 26 post meridiem diei 14. Altitude Meridiana limbi borei Lunæ grad. 59. 36. 15; limbi borei Solis 59. 53. 0.