Quaedam Notabilia in Cerebris Trium Epilepsia Mortuorum Observata, Quibus Accedit Historia de Substantia Cataractae. Epistola Domini Waltheri Curieusi Rhaeti, ad Dominum J. F. Woolhouse, F. R. S. &c.

Author(s) Waltheri Curieusi Rhaeti
Year 1727
Volume 35
Pages 4 pages
Language en
Journal Philosophical Transactions (1683-1775)

Full Text (OCR)

vomit; but I think brought up very little, if any; he froth'd at the Mouth and bit at the Grass, which he champed, as if he were mad; and indeed we were all afraid of him. We therefore put him into a Room and there kept him till next Morning, where I saw him as I thought recover'd: We throw'd him some Meat, which he eat, so we let him out and he went home. About a Month after that, the Dog's Hair came off, and his Master killed him, being so ugly to look at; he told me, he lookt like a Leprous Person, (that was his very Expression;) I never heard this Dog swell'd. The third Dog which he bit was a Shaggy Spaniel, about an hour and a quarter after the second. He was bitten on the foremost part of his right Shoulder, as we perceived by the Blood. The Dog seem'd to bite at the place himself, and was very sick for that whole Evening (viz.) about 2 or 3 hours; but without any means or application he recover'd, and I never heard he was sick afterwards. VIII. Quædam Notabilia in Cerebris trium Epilepsiæ mortuorum observata, quibus accedit Historia de substantiâ Cataractæ. Epistolæ Domini Waltheri Curieus Rhæti, ad Dominum J. F. Woolhouse, F. R. S. &c. Cum hicce, (ubi per unum alterumve Mentem dego) Venetiis, cadaveribus sufficientibus apriendis nobis fit occasio, apud virum clarissimum Santorinum Pr. Anat, erat Vir 35 Annorum, temperamenti & habitûs gracilis, abhinc duobus annis corruptus dolore grava gravativo capitis in parte anteriore versùs frontem. & à D. Professoribus multa ac multa remedia accepit, sed frustra: transactis duobus annis Hæmorhagia narium Larga contigit, quae tamen sponte item cessavit. Post Hæmorhagiam amissit sensum olfactoriun, & postea corruptus fuit per duos annos Paroxysmis Epilepticis saepius ingruentibus, denique mortuus est. Secto cranio, vidimus Cerebrum in parte anteriore versùs Duram Matrem circa Regionem Cristae Galli, in parte dextrà durum & callosum, & arctissime cum Meninge durà connexum: in parte Cerebri anteriore versùs sinistràm partem, inventa fuit extravasaæ materiae languineæ aliqua quantitas, reliqua naturalia. 2. Anasarcà laborans Mulier 60 annorum vehementissimis iisque sæpè repetitis acerbissimis Insultibus correpta obiit. Secto cranio, invenimus intra Piam Meningem & Cerebrum, atque in anterioribus Cerebri ventriculis magnam satis extravasaæ lymphæ quantitatem, ut eà ventriculi sermè turgidi fuerint. In Plexibus Choroideis conspectui seè tradidere plurima corpuscula albicantia, pellucida, serum aquosum in se continentia, variae magnitudinis; maxima ad magnitudinem seminis Canabini majoris accedebant, quae à me, aliis dissentientibus, vesiculæ fuere nominata. 3. Dissecto Cranio Vetulae alicujus quae per multorum annorum tractum Epilepsiae valde obnoxia erat, vidimus intra Piam Matrem & Cerebrum, mediocrem Seri extravasati copiam, in anterioribus autem Cerebri ventriculis tanta talis Seri quantitas fuit, ut crepaturam illorum quasi minabatur. Flexus Choroideus instar veri racemi apparebat uterque; vesiculæ inibi plurimae, rotundae, pellucidae, & variae magnitudinis nobis visui seè obtulere, & instar elegantissimarum apparebant Perlarum. Hist. Hist. Vetula circiter 50 annorum, dum viveret, siste- bat Cataractam veram in oculo sinistro, Coloris Perlacis, magnitudine mediocris, ita tamen ut aliquantis per pluquàm dimidiam, eamque mediam Pupillae partem occupabat, seu melius mediam & paulò plusquam dimidiam partem Pupillae; colore perlaceum habere repraesentabat, repraesentabat dico, nam vidi manifestè eam Cataractam retro Uveam, & in 2dâ oculi Came- rà esse suspicabar. Interrogatus à Santorino, in praes- entiâ decem plús minus Medicorum, quid judicium meum sit de hâc Cataractâ, an sit Cuticulæ vel Cristalli- ni vitium? respondi, me potius pro Cuticulâ habere quam pro Cristallini vitio, attamen id absolutè & indu- biè affirmare nolle, quoniam signum Pathognomonicum non datur. Respondenti mihi ridere coepit, quod au- deam aliquid de Cuticulâ sive membranulâ statuere, persuasus enim est ipse, Cl. Leisteri Systema certum esse &c. Mortuâ dissecâ, hæc Vetula in oculo dicto sinistro nobis de omnibus certissima obtu- lit: Cristallinus enim humor erat pellucidus quibusvis institutis experimentis, nec ullâ maculâ aut minimâ obfuscatione imbutus; erat equidem per totam ipsius molem ubique & æqualiter levissimè, levissimè in- quam, citrino Colore persusus, vix namque aliquid hu- jus Citrini Coloris apparebat, in vivis adhuc dum ex- istenti Vetulâ. Cuticula eadem Libera in nominatâ Camerâ existebat, & non nisi duabus subtilissimis fibrillis Uveæ adhaerebat: Cætera erant naturalia, at Pu- pilla naturali quoque aliquantulum major reperta; naturaliter sive à naturâ, & non praeter-naturaliter. Hanc Cataractam, unà cum partibus vicinis om- nibus, eo quo inveni situ monstrare, & curiosorum ocu- los satiare possum; cujus sectioni hâc Die 27 Aprilis hujus Anni 1727 faciæ, reique ità repertæ Testes sunt Cl. Dominus Santorinus & plures alii Medici & Chi- rurgi. Tt IX. Two