Epistola D. J. Phil. Breynij, M. D. Gedanensis, & Reg. Societ. Lond. Sodal. ad D. Hans Sloane, M. D. Dictoe Societatis Secretarium; Varias Observationes Continens, in Itinere per Italiam Suscepto, Anno 1703

II. Epistola D. J. Phil. Breynij, M.D. Gedanensis, & Reg. Societ. Lond. Sodal. ad D. Hans Sloane, M.D. dictae Societatis Secretarium; varias Observationes continens, in Itinere per Italiam suscepto, Anno 1703. V Ariis negotiis, tam domesticis, quam alijs impeditus, exoptatissimum mihi, ut Tecum, Vir Illustris, ita & cum multis alijs per annos aliquot intermis literarum Com- merciun; quod nunc pace Tua reinchoandi animus est: certa spe fretus, me silentii diuturnioris veniam facile à Te impetraturum, imprimis ubi cogitaveris, variam à multis jam, proh dolor! annis Gedani fuisse fortunam & minus prospera fata, quæ nunc Armis, nunc Brumâ ultra morem gelidissima, nunc Anonæ caritate & dirif- sima Peste armorum pedissequis, ut omnes, quæ Polono- rium Regi parent Terras, ita & Optimam Patriam misère vexârunt. Unde me Hercle non mirum, Ingenia sub boreali hoc & infelici h.t. Climate Stupore quodam & Lethargo quasi affici, & Apollinem cum Musis aliarn sibi quærere velle fedem videri. Præstat tamen excusso Veterno ex- piare Apollinem, & abeuntem precibus retinere. Imme- rita Dei O. gratia est, quod adhuc sumus superstites; Ejus quoq; gratia post Nubila tandem suo tempore Phæbus i maq; O pessi graviora; dabit Deus his quoq; finem. Durate, & rebus vosmet servate secundis. Quantum Quantum itaque in me est resumum calamum, indicaturus Tibi, Vir Celeberrime, quænam sub manibus habeam in jucundissimo utilissimoq; Hist. Naturalis Studio publicanda; quæ si approbatione Tuâ digna fuerint, mibi summopere gratulabor. Ut enim nihil jam dicam de Borussiæ vel potius Pomerellæ Viridario, quod in tempus magis commodum, si Deo placuerit vitam, sanitatem, quæ mihi satis fragilis, & pacem largiri, differo; nunc occupor Opere ad prælum parando, cui sequens erit Rubrica: Icones Breynianæ Rariorum & Exoticarum Plantarum, partim in Centuria & Prodromis Jacobi Breynii Gedanensis contentæ; partim verò novæ nunc editæ Joh. Philippo Breynio, Jac. Fil. M. D. adjunctis Contractis earundem Plantarum Descriptionibus, Illustrationibus Notulisq; perutilibus. Continebit scilicet ultra Icones Paternas Centuriæ & Prodromorum, plus quam viginti Tabulas, partim novas Plantas, imprimis Officinales, partim etiam descriptarum partes essentiales, flores & fructus puta, omissas & ignotas hactenus complectentes. Causa hujus Propositi fuerunt multi ex clarissimis Botanicis, qui in peregrinationibus meis partim Ore tenuis suaserunt, partim Literis compellarunt, ut Novam Paternorum Operum Editionem adornarem cum meis additamentis, quorum ego petitioni deesse nolui, nec debui. Præterea penes me est Additamentum ad Floram Pruf- ficam ante annos aliquot à D. D. Gottsched editam, à Reverendo admodum D°. M. Helwing Angersburgensem Ecclesiæ Ecclesiae Pastore adornatum Nomine Flora Quasimodo- genite, trecentas circiter continens Plantas indigenas, quarum nulla in supra laudata Flora fit mentio; quod etiam cum Auctoris venia correcrum cum mea praefatione brevi publici Juris faciam. Caeterum in Historia Nat. nihil in nostris regionibus prodiit notatu dignum; quid in Britannia Vestra vero bonarum Literarum & Artium Asylo circa hanc Materiam agatur, discere aveo. Nunc restat adhuc ut rariorem Literis hisce addam aliquam Observationem; cum vero portiunculam Itineris mei Anni 1703. Vobiscum jam communicaverim, quam Transaeionibus Vestris de Anno 1705. Mens. Jul. inser- rere libuit, telam jam exorsam continuare malo, quod eam Illustri Regiae Societati non ingratam fuisse ex Li- teris Tuis acceptissimis intellecterim. Nec me ab hoc proposito deterret Excellentissimi Viri D. Christiani Hen- rici Erndh, Med. Doct. & Medici Aulici h. t. Sereniss. Polon. Regis Dignissimi Exemplum. Hic enim anno elapso edidit Relationem quandam succinctam de Itinere suo Anglicano & Batavo Annis 1706. & 1707. facto, in qua variae Observationes Rem Medicam praesertim spe- cantes, & Celeberrimi Nominis Tui & aliorum mentio honorifica inveniuntur. Huic se publico Scripto qua- dam malignitatis & rancoris macula asperso opposuit quidam filio Jani Gregorii Betulii Nomine, cujus verum Nomen detegitur dans les Nouvelles dela Republique des Lettres Anno 1710. Mens. Novembr. Hic certo admo- dum indignè Optimum Virum melius de Republ. Litera- ria meritis tractavit; sed apparebit brevi nova & amen- data hujus Relationis Editio in Belgio, cum Praefatione, in qua malignas Adversarii sui Animadversiones refuta- turus est Auctor. Non me inquam à Proposito memo- ratum deterret exemplum; non enim Malevolorum ob- trectatiunculas moror, si ad palatum vestrum fuerint, Q q q quas traditurus sum, Observationes praesertim circa Rem Medicam & Naturalem minus obviæ in Itineribus meis factæ. Faciam initium à Portu Liburno, in quo post longam, præ Æolo minus cursui nostro favente, navigationem Maris pertæsus, Sanus tamen Dei gr. tandem ipsis Octobris Calendis Anni 1703 appuli; ubi Neptuno valedicens mox me in littus contuli, quod mihi inter alias rariores Plantas contemplandas mox offerebat Crithmum maritimum, fl. Asteris Attici, C. B. Pin. Kali geniculatum majus, C. B. Pin. Kali minus album semine splendente, C. B. Pin. Gramen daëtylum Ægyptiacum, C. B. Pin. Gramen Crucis, f. Neiemelmsalib, J. B. Urbs in planitie sita ad maris littora, montibus utrinq; elatis, ut ut non admodum ampla, Emporium tamen elegans & probè munitum. Aer non admodum salubris, & Tertiana duplex, quæ hic difficilioris curationis, frequens mihi narrabatur. Itaq; quia Palladem hic Mercurio cedere intellecteram, post octiduanam quietem, Pisam aliquot millariibus Liburno distantem, cum quodam ex conterraneis meis Itineris Socio profectus sum. Iter erat amoenissimum, per planam fertilemq; terram, interpositis sæpius Nemoribus Quercu, Illice, & Subere, ut & Myrto frequentibus. Pisa quondam Resp. & elegans Civitas, nunc M. Hebruriae Duci subjecta ordine secunda, multum de pristino splendore ac hominum copia, quod vulgo notum est, amisit. Plurima hic sunt, quæ inspectionem merentur, quæ, cum in aliis Itinerariis & Topographis existent, sicco pede transeo. Literas Systaticas habebam ad Clariss. Mich. Angelum Tilli, Doc. & Professorem Med. & Botanices in Universitate Pisanæ, cujus cum ob ferias tunc Flo. Florentiae degeret, vices mihi supplebat ipsius Frater, J. U. D. & Subcancellarius, Vir, ut solent Itali, erga exteros humanissimus. Universitas fuit quondam hic celebrior, quam quidem hoc tempore. Quatuor habet Collegia Oxoniensibus nequaquam æquiparanda: quorum primum dicitur Collegium Sapientiae; secundum est Collegium Ferdinandi, à Ferdinando I. M. H. D. Anno 1595. extructum in loco, ubi erant Ædes Bartholi famosissimi J. C. ut docet Inscriptio; tertium Puteanum, à Puteo Episcopo Nomen gerens, Anno 1605. erectum. Sed praesentibus fariis omnes Scholæ clausæ erant, ipsis Novembris Calendis recludendæ. Hortus Botanicus Pilanus Rei Herbariae Professoribus satis notus à Cosmo I. M. Hetr. Duce Anno 1547. septennio sc. post Patavinum, qui primus fuit, institutus est, eiq; praefectus Lucas Ghinus (teste Castello in Opt. Med.) cui succedisset Botanicorum sui ævi Princeps nunquam satis laudandus Andreas Caesalpinus. Citatus Lucas Ghinus, à Jo. Antonio Bumaldo (quo facto Nomine Ovidius Montalbanus anagrammaticè latet) in sua Bibliotheca Botanica primus Hortorum publicorum Academicorum Fundator dicitur. Ædes autem Horto adjacentes, in quibus plurima rariores Naturalia & Artificialia servantur, Ferdinandum I. Fundatorem agnoscent Anno 1595. ut Inscriptio in portæ limine testatur. Antequam ad Hortum itur in atrio multa Balænae osfa reposita videntur; in parte superiori vero Gazophylacium rerum Naturalium & Artificialium bono ordine digestarum: Per aream ubi pergimus ad alteram Ædificii partem ad Horti Introitum sitam accedimus, in cujus porticu variæ Effigies, ut Caesalpini, Clusii, Casauboni, Matthioli, Ponæ, &c. in perpetuam Clarissimorum Botanicorum Medicorumq; memoriam suspensa ex parietibus spectantur. In superioribus conclavibus Antlia habetur pneumatica major cum aliis quibusdem Instrumentis Physicis, ut & Furni cum suis Chemicis Instrumentis. Hortus ipse satis spatiosus est, non tamen exquisitè cultus, quem Hortulanus tulanus semex 1500 Plantarum, sed nullo fere ordine dispositarum, species alere mihi affirmabat. Interim rariores quasdam videbam alibi non observatas; imprimis oculum & animum meum delectabant. Palma Dactylifera trium ferme virorum altitudine, fructibus onusta, qui raro hic plenam maturitatem assequuntur. Myrtus latifolia Böetica secunda, vel folijs laurinis conferent nascentibus, C. B. Pin. Arbor hæc in nullis aliis Hortis à me visa, si arbor dicenda est, quæ multos stipitibus ex solo exsurgit ad duorum virorum altitudinem; Folia habet Aurantio Sinensi, Ferrarii, similima; Fructibus referita erat majoribus ex nigro caesius. Hortulanus Africanam esse aiebat. Styrax folio Mali Cotonei, C. B. Pin. procera arbor fructibus maturis ornata. Ilex aculeata cocciglandifera, C. B. Pin. magnitudine spectabilis. Hujus Horti Catalogum quondam edidit Thomas Belluccius ejusdem Horti Praefectus & Botanices Prof. Ord. Impressus est Florentiae 1662. in 12mo. Aqueductus Pisanus, qui limpidissimam aquam per 5 Milliaria Italica ad urbem ducit, visu dignus est, antiquus & temporis injurias ferens. De famosa illa Turri inclinata hic saltem monendum duxi, ejus fundamentum in illo latere in quo inclinatur, non in vel post erectionem subeditisse, hincq, situm illum inclinatum, adeo decantatum, turrim, praeter Architecti intentionem, acquisivisse, quod facile examinant patet. Elapsis aliquot diebus relicta Pisà, Lucam iter aggressus, primò transivi planitiem satis fertilem, & ob agros Moro, Lauro, Populo, Ficu, &c. cum annexa Vite circumdatos visu jucundam. Postea transcendendus erat Mons Sti. Juliani, ob Thymbram Montis Sti. Juliani dictam non ignotus, altus & petrosus, rarioribus nihilominus plantis ornatus; in transitu praeter diem Thymbram varias varias observabam Cisti tam Ledi, quam Maris, & Myrti species, Lentiscum, nec non Ericæ & Sedi species aliquot. Ad montis pedem Lucensium incipit Jurisdictio, in qua mox sefe Oculis nostris offerebant Oleæ olivis, quæ inter optimas numerantur, Castaneæ etiam, Arbutus & Terebinthus fructibus onustæ maturis. Tandem nova & fertilis planities vineis abundans ad Lucam usq; Caput Reipubl. satis notæ. In hac parum quod Medicinam vel Hist. Nat. concernit vidi singulare. Hoc saltem observandum, me in hac Ditione, ut & in Hettruria, quamplurimos notasse agros Lupino vulgari semine albo, quo cocto homines vescuntur, consistos. Caeterum ibidem & Ciceres, Milium, Sorgum, & Panicum in agris partim pro hominum, partim vero pro columbarum aliariumq; avium usu coluntur. Hinc per Pistoriam ad Hettruriae Metropolin Florentiam iter mecum direxi, ubi 17. Octobr. appuli. Innumera habet ampla hæc & elegans Civitas visu dignissima, ab aliis, imprimis in Libello, cui titulus, Ristretto delle Cose più Notabili della Città di Firenze, recensita, inter quæ Gazophylacium M. Ducis, quod Galeria appellatur, praetiosissimarum rerum arte factarum magno apparatu referatum, & splendidissimum Sti. Laurentii Sacellum M. Herr. Ducum Sepulturæ dicatum, necdum perfectum, quibus cultissimos M. Ducis Hortos addas, facile primas tacent. Maxima tune temporis Florentiae ornamenta erant Caleberrimi per totam Europam Viri Laurentius Bellini & Antonius Magliabechi. Ille M. Ducis Archiater, in Medicina, imprimis Theoretica ejus parte, quod variae ejus testantur Lucubrationes editæ affatim, versatilimus, & verè magnus Vir, in Praxi tamen (quod saepius etiam in aliis observatum est) non adeo felix, me ultra morem, cum se aliis difficiliorem habeat, accepit quam humanissime. Vir est parvae staturæ, sexagenarius, variis morbis fractus, sinistri oculi à quinq; jam annis Catarrhactâ laborans, Cum. Cum hoc de variis rebus Medicis mihi erat Sermo. Nihil statuebat esse in Medicina, quod ingenio & studio non possit expisciari, cum omnia secundum leges Mechanicas fiant, praeter minimarum particularum & Elementorum figuras, hancq; esse rationem, cur Medicina nunquam ad perfectionis culmen perventura sit. Aquae Tetuzzianae in Dysenteriae curatione adeo decantatae seaturiginem prope Pistoriam esse, me docebat, eamq; continere Salem marinum sive commune, & purgandi vi praeditam esse; hinc pauperibus aliquando Salem marinum in Aqua fontana solutum propinari simili, licet non semper æquè felici cum successu. Multa se chartis commissae affirmabat, lucem publicam fortè nunquam visara. Ab annis jam aliquot sæpius vacavit Musicae & Poës, quas perdite se amare aiebat, continuis Meditationibus distractus. De hujus Viri morbo & equenfibus dicam. Alter Antonius Magliabechi, M. Ducis ejusq Fratris t. t. Cardinalis Bibliothecarius, in Librorum cujuscunque generis cognitione ad stuporem versatus, unde eum non immerito Vivam à Serenissimo Duce Bibliothecari salutari tradunt. Vir hic erga exteros humanissimus est, quod ipse satis superq; expertus sum, cum prima saltem vice ipsum in instructissima Bibliotheca Cardinalis, quæ in supremi Principis Palatio servatur, salutarem, ubi de variis libris me instruxit quàm lubentissime. Inter Libros Medicos, ut & Hist. Nat. Scriptores, quorum magnus adeest numerus, eminebat spissum Volumen in regali forma, vivas Plantarum Icones artificiosè suis coloribus expressas, additis Nominibus manuscriptis, continens, cui Titulus: Viridarium Botanicum, in quo Arborum, Fruticum, Suffruticum, Stirpium, & plurimarum Plantarum tam indigenarum, quàm exoticarum Species lætè virentes perennantur; quas è diversis locis collegit & delineavit, coloribus naturam imitantibus pinxit, & celebrium Botanicorum Nominibus distinxit Josephus Baldius, Medicus, Physicus, Civis Florentinus, Academicus Apatista 1650. Postmodum toties miratus sum, quoties vidi Celeberrimum Virum, praesertim in edibus propriis, in quibus vix locum invenies, qui Libris repletus non sit; adeo, ut, qui Libros ejus Elementum vocat, in quo degit, non a vero aberret. Inter Bibliothecas, quae pulcherrimam hanc urbem etiam Doctis commendant, non ultima est quae Sti. Laurentii dicitur a Templo adjacentem homonymo. Haec non minus ob elegantem Architecturam, quam famosissimo Michaeli Angelo Bonarotio debet, quam imprimis ab insignia in omni Facultate MSS. ex quibus tota ferme constat, ferreis catenis uti in Bodleana Oxoniensium alligata, commendabilis. Inter Medica mihi maximè notabile videbatur vetus aliquot MS. in Folio in membrana exaratum, cum figuris vivis coloribus expressis ad luxationes praesertim pertinentibus, sequenti titulo: Chirurgia Hippocratis, Galeni, Oribasi, Heliodori, Asclepiadis Bithynii, Archigenis, Dioclis, Amyntae, Apollonii Ther. Nymphodori, Rusti Ephesii, Apollonii Citiensis, Sorani, Pauli Aeginetae, Palladii. Hoc MS. ut me D. Magliabechi certiorem fecit, transcripsit Jacobus Tollius, post cujus mortem eo jam potitur Hainius Professor Dusburgensis illud prope diem publicaturus. Hic & Dioscoridis codex MS. affer- vatur, in charta scriptus, qui tamen non admodum antiquus videtur. Imprimis grata mihi hic fuit conversatio cum admodum Rev. Patre Brunone Tozzi, Monacho Valombrosano, cui ab Illustri Viro, D. Wilhelmo Sherard, J. U. D. Nationis Anglicanae Smirnae Consuli meritissimo, Botaniconum Principe, quem se brevi ut spero operosissimo Operae, Caspari Bauhini scilicet Pinace correeto & ad haec usque tempora continuato, ad quod solus Sherardus sufficiat, integro Orbi ulterius demonstrabit, uti omnibus ferme Italiae Botanicis, commendatus eram. Sanè vix me temperare possum, ubi Clarissimi hujus Viri optimè de me meriti mentionem injicio, quin in effusissimas ejus effundar. effundor Laudes, nisi nota mihi esset ipsius, quam habet. Fama cum Modestia conjuncta. Sed ut ad D. Brunonem Tozzi redeam, ejus sane humanitatem & in Botanicis peritiam satis praedicare nequeo. Incredibilis est ejus in inquirendis Plantis diligentia, quam ob rem singulis annis Hetruscas Alpes perreptat, Plantasq; collectas propria manu vivis coloribus quam accurate depingit. Promisit Catalogum Plantarum in Hettruria nascentium, cum non descriptarum Iconibus, quarum nonnullae jam erant sculptae. Ducebat me laudatus Vir ad Nosocomium Stæ. Mariae, quod Italiae, si non totius Europæ, amplissimum dicitur, in quo ingens Ægrotantium numerus egregiè curatur. Vidi cum eodem etiam Laboratorium Chemicum M. Ducis, quod Fonderia del Grand Duca appellatur Italìs, in quo quamplurima Præparata Chemicà cum Furnis & Instrumentis servantur. Hic observabam modum conficiendi varias Essentias odoriferas per integram Europam fere decantatas, quæ Essentia de Bergamotte, Cedro, &c. vulgo nominantur. Præparantur scilicet per distillationem (secus ac Romanæ Essentiae, quæ per expressionem saltem fiunt) ex corticibus per Vesicam & Serpentinam, sola addita aqua communi, à qua post distillationem Oleum supernatans Essentia dictum separatur. Aquæ autem odoriferæ ex Floribus, hic absq; ullius aquæ additione distillari solent, & sunt excellentissimæ. Præter hoc Laboratorium Florentiae quoq; habetur M. Ducis Pharmacopoeia, in qua inter rariores Monstrosi aliquot fetus in Sp. Vini servati, ut Lepus octipes, Caniculus biceps, Caniculus monophthalmos in fronte, & alii mihi demonstrabantur. Idem D. Tozzi mihi viam aperuit ad summe Rev. Abbatem Monasterii Ripolitani Valombrosæ Virginium Falusium, multa ætate proiectum, sed humanitate, & in Botanicum Studium amore, quod ejus Prosopoeia Botanica testatur, nemini secundum. Botanicis Botaniciis Hetruscis quoque annumerandus est D. Petrus Antonius Michaeli junior Bibliopola, supra nominati D. Tozzi amicus. Hic Rei Herbariae studiofissimus, imprimis Methodi Tournefortianae gnarus, qua adeo & non absq; ratione delectatur, ut integras Tournefortii Institutiones Botanicas ipse ad septem circiter plagas in forma duodecima contraxerit, quibus tamen omnes figuras Tournefortianas genericas cum Nominibus & classium Inscriptionibus complectitur, opus certe editione dignissimum, de qua tamen hactenus nihil comperii. Antequam Florentiam relinquam, non possum planè silentio praeterire elegantissimae hujus Urbis dedecus, fenestras videlicet chartaceas plurimarum ædium, ut & Palatiorum nonnullorum, quas frequentiores adhuc Pisæ & Lucæ anno taveram. Miror sane Nicolas attìs in Ædificiis fatis splendidos hac in re adeo esse negligentem; cum tamen Vitra ibidem non majoribus, quàm alibi sumptibus parari posse persuasus sum. D. 30. Octobris me Romam contuli; transibam Senam linguæ Toscanæ puritate celebrem, postea & Montem Radicofani præaltum, ad cujus radices descendendo incipit Jurisdìctio Papæ. Bolsena Oppidum est ad lacum ejusdem Nominis situm, ad cujus finistrum latus via regia est Sylvæ quænae adsitæ. Quercus hic solent esse humiliores, gallis majoribus referæ, ut & excrementis illis, quæ Pilulae capillatae, C.B. Pin. Lobelio vero rectius Bedeguaris effigie excrementum spongiosum & muscosum. Frequens quoque Quercus calyce echinato, glande majore, C.B. Pin. à me observabatur. Montes erant saxei, multis in locis ex Basalte compositi, multis cavernis & specubus olim arte ut suspicor excavati. Monte-Viasconi dictum Oppidulum à Vino muscato optimæ notæ Eβ, Eβ, Eβ adeo notum; de quo præcæteris legendus est D. Miflon dans son Voyage d’Italie ubi tamen notandum, ipsum etiam si aliquos hanc ob ratio- nem carpat, inscriptionem Sepulchri non reæ notasse, quam sequentem deprehendi: EST. EST. EST. PPR. NIUM EST. HIC. IO. DEUC. D. MEUS. MORTUS. EST. Viterbium Civitas est post Senam in hoc Itinere maxime notabilis & satis ampla Pontifici subjæcta; ad cujus dextrum latus, cum Thermas reperiri Naturales, Bulicanti, i.e. bullientium nomine ibidem cognitas, unum milliare Italicum distantes audivissem, eo mox me mea duxit curiositas. Inveni autem eas decliviiori loco, in solo albicante arido & quasi calcario, odore sulphurico & fumo mox adeuntibus sepe prodentes. Sapor quoque ad sulphurcum admixta aliquali falsedine accedebat. Primariae in loco aliquantulum elationi sitae, multis scaturiginibus ex terra propullulantibus compositae, muro lapideo humili heptagonae figuræ cingebantur, Balneum Regis Bathoniense magnitudine ferme adæquantes. In uno muri latere sequens saxo insculpta legitur inscriptio: D. O. M. Ars Ortulanorum fecit A. D. MDC. Aqua est calidissima, ita ut manum, si paulo diutius in ea detineatur, comburat, &c. Ova brevi induret. Ex his rivuli veloci cursu prodeuntes adjacentibus Thermis secundariis aquam largiantur, sed caloris longè remissioris. Rivulorum fundus saxeus est, albus ex sedimento aquæ calcario ortus, quo refertam esse stipites quoque Cannabini simili crusta lapidea & calcaria undiquaque obducti, quos ibidem colligebam, testantur. Multis in locis concretum hoc sedimentum coloris est viridescentis, quod aquæ quoque dictum colorem conciliat. Fere neglectæ mihi mihi hae Thermæ videbantur, quod tamen summopere mirabar, etiam si internum earundem usum ob copiosè admixtas particulas calcarias nemini suaderem. Caeterum in Thermis hisce secundariis Cannabim macerare solent accolae. Relicto Viterbio loca quaedam alia vidimus minus notatu digna, donec tandem d. 4. Novembris totius terrarum Orbis quondam Dominam Romam sc. intravimus. Quid in amplissima hac civitate circa studia nostra observaverim ex sequentibus cognosces literis, ubi praesentes Tibi non ingratas suisse ex benevola responsione cognovero. Vale, Vir illustris, & amare perge inclyti Nominis Tui Dabam Gedani 1711 Cultorem humillimum d. 19. Septembr. J. Phil. Breynium, M.D. III. Animadversiones quaedam in Codicem MS. membranaceum, superiori Epistola memoratum: Excerptæ ex Additamentis G. Ch. Schelhammeri in Herm. Conringij Introductionem in Artem Medicam. Cap. XII. pag. 401. Praeter hos [sc. Hippocratem, Galenum, & C. Celsum] ex antiquo ævo, qui hanc doctrinam [Chirurgicam] scriptis tradiderit, neminem habemus. H. Conringius. Extant quidem plurimi, sed avinorou, si credimus Johanni Sponio, artis & antiquitatis peritia celeberrimo, in Augusta illa Magni Ducis Heturiæ Bibliotheca inter Manuscripta ad Sancti Laurentij Ædem asservata de quibus non pigebit verba ipsamet adscribere ex Itinerario, quo per Italiam, Dalmatiam, Graeciam, & Asiam