Epistola Viri Reverendi D. Georgij Hickes, S.T.P. ad D. Hans Sloane, M. D. & S. R. Secr. De Varia Lectione Inscriptionis Quae in statua TAGIS exaratur, per Quatuor Alphabeta Hetrusca

Tab. I. A . B . C . D . E . F . G . H . I . K . L . M . N . O . P . Q . R . R & Θ . D . Ω . Ξ . Θ . I . J . M . N . O . Φ . Υ . Tab. II. a . b . c . d . e . f . g . h . i . k . l . m . n . o . p . q . Θ . Ω . Λ . E . Φ . Θ . Ψ . K . L . W . Π . Ο . Δ . Λ . Μ . Ν . J . Υ . Μ . Ν . Η . Ν . Tab. III. α . β . γ . δ . ε . ζ . η . θ . ι . κ . λ . μ . ν . ξ . ο . Α . Β . Θ . Δ . Ε . Ζ . Η . Θ . Ι . Κ . Λ . Μ . Ν . Ο . Υ . Π . Ο . Υ . Η . Tab. IV. a . b . c . d . e . f . g . i . k . l . m . n . o . p . r . Α . Β . Θ . Δ . Ε . Υ . Σ . Ι . Κ . Λ . Μ . Ν . Ο . Ρ . Τ . db. Ο . III. Epistola Viri Reverendi D. Georgij Hickes, S.T.P. ad D. Hans Sloane, M.D. & S.R. Secr. De variis etiam inscriptis, quae in flava TAGIS exaratur, per quattuor alphabetum Hetrusca. Georgius Hickes Hanso Sloan S. P. D. Perlustravi, Vir Clarissime, quam descriptam ad Societatem Regiam conferendam dederunt D. D. Spanheimus & Geoffroy, Iconem unam cum D. Boivini dissertatione de ea Gallicè Scripta, in qua TAGIS esse juvenili specie imaginem istam, quae ad te nuper à Lutetia Parisiorum missa est, multis argumentis contendit. Verum sive TAGES apud Hetruscos Auruspiciæ auctor, sive gladiator, sive forte qui à Ludis publicis Lauream reportaverit, sive denique quis alius sit, quem Icon illa adumbrat, ea, quae femini ejus, crurique sinistro Characteribus Hetruscis inscribuntur, pro Alphabetis linguae Hetruscae, quae docti nobis dederunt, aut dedisse sperarunt, alio alio modo per literas Romanas Graecasq; catenus facile describi possunt, quatenus Scriptionis Characteres integri, & illæsi in eis supersunt. Alphabeta vero, quibus utimur in iis legendis quattuor sunt: Scilicet Patris Francisci Giambullari unum, alterum Anonymi Descriptoris, tertium Jani Gruteri, & quartum Andreae Brogiotti F. Primum, in quo Characterum Hetruscorum figuras, & potestates expressit * Franciscus Giambullari, extat in egregio suo libello de Origine Linguæ Fiorentinae Italicae Scripto, cui titulus hic est. Origine della Lingua Florentina. altrimenti IL GELLO DI M. PIER. FRANCESCO GIAMBULLARI LARI Academico-Fiorentino. in FIORENZA. M.D.XLIX. In aurei hujus libelli pag. 97. characterum Hetruscorum, figuræ, quas à dextra versus sinistram pictas dicit, cum eo- rum potestatibus per literas Romanas expressis delineantur ut in Tab. I. In secundo, quod invenire est inter monumenta Hetrusca, quæ ad vestram Societatem misit immortalis memoria R. Fa- bretius, Hetruscorum characterum figuræ, & potestates ab Anonymo eo modo quo in Tab. II. describuntur In tertio, Janus Gruterus libri sui vett. Inscriptionum pag. CLXV. tabularum Eugubinorum characteres Hetruscos cum eorum potestatibus per Graecas literas designatis, ut eas ipse animo finxit, exhibet; quas videas in Tab. III. In quarto autem, quod Andreas Brogiottus F. delineavit in libro suo, qui inscribitur INDICE DE CARATTERI con l'inventori & Nomi di essi esistenti NELLA STAMPA VATICANA & CAMERALE. in ROMA. M.DC.XXVIII. Hetrusci Characteres septem tabularum ænearum, quæ Eu- gubij jam pridem repertæ erant, longe aliter ac apud Gru- terum, &, me judice, multo etiam verius, cum valore suo per literas Romanas denotato, exprimuntur, ut in Tab. IV. Juxta primum Alphabetorum, quæ in tabulis exhiben- tur, uno atque altero Characteri etiam ex secundo in subsidiari evocatis, inscriptionis Hetruscae, quæ in sinistro femine, crureq; cernitur Eçtypi tui TAGIS à dextra sinistram versus, lectio hæc esse videtur: MI. GLEDEM: STULPOE: ADI a. IMI GASSI: D b. GD c. II. XD. CECLES: CEVA: Juxta autem istud Jani Gruteri, quod tertium est ordine Alphabetum, sic legenda est inscriptio, με: αξεδεμ. υνυξαει: αοιλια ωξυ...ι: ο. δ. αο...χο. πεπζευ: με f. ε: d forte N. e forte MI. Ve f forte T Z. Verum secundum ultimum, quod delineavit Andreas Brogiottus F. sic describenda esse videtur. MI. GLEDEM: §. RULACE: ADIFIMI GA: .h.: I : D, ... G G ... XD. CECLEN: CETA: Habes jam, Doctissime Sloani, quae cum rerum occultarum studiosis communicata, illos forsan ad penitorem inscriptionum Hetruscarum disquisitionem excitent, quae diu jam exercerunt, dicam an potius torserunt doctorum ingenia, & dignae plane sunt, ad quas non legendas tantum, sed perfecte explicandas affurgat aliquis Oedipus, ipso Targe divinior Vates, & arcanarum rerum longe certius, & multo magis fidum Oraculum. Aliquid in Hetruscis enucleandis ante octoginta annos non sine laude tentavit Adrianus Scrieckius in libro suo Belgicè Scripto, cui tamen Epigraphe Latina haec est: Adriani Scrieckij Rodorni Originum rerumq; Celticarum & Belgicarum libri XXIII. In lib. I. pag. 32, 33, &c. Inscriptionem Hetruscam, quae sibi, dum in Academia Parisiensì juvenis ageret, data fuit ab Errico Memmio, non describendam solum suscepit, sed in aliquibus Belgice explicandam. Quod si integram eam inscriptionem quemadmodum aliquas ejus portiunculas explicatu visus est per Belgicam suam recte enucleasset Scrieckius, tunc non tantum Hetrusca lingua, unde nata, & discenda esset, nempe ex Belgicae matrice, veteri Theotisca, verum etiam tabb. Engubine, quo pacto optime explicari possent, extra inde controversiam doctis constitisset. Earum etiam pars illa sunt, quae descriptit, & in libro suo vett. inscriptionum publicavit Gruterus. Denique tabulae illae, quas Societati Regiae moribundus legasse Fabrettus, earum ectypeae esse videntur, quas vir ille, maximus antiquarum rerum indigator, ex tabulis exemplaribus perquam accurate suam in usum exprimendas curaverat. Porro tabularum, quas (ut videtur) expressas habet Societas vestra Regia, una, eaque omnium maxime spectabilis, (demptis seu descriptoris, seu Typographi erroribus) eadem pror- prorsus est cum illa, quam in paucis suopte ingenio, suoque pacto aperire tentavit Adrianus Scriecius, qui integrae interpretationi se non deesse, deo volente, declarabat. Verum quamvis olim Scriecius, & nuperrime Scriecio in antiqua literatura multo major tuus Fabrettus, qui tabb. Engubinas explicare tantopere voluerunt, successum quem optabant, non habuere, sperandum tamen est, Doctissime Sloani, ex venerandae antiquitatis cultoribus D. Opt. Max. tandem aliquando aliquem, sive Cisalpinum, sive Transalpinum, suscitaturum, in quo Spiritus ille, & ingenium Fabretti, duplex forsan erit, quibus non tantum Engubinas illas septem tabb. quae doctorum quasi opprobria tam diu exitere, sed Volatterenses illas, quas Giumbullari memorat, p. 96. & Hetruscarum insuper inscriptionum quicquid uspian sive in tabulis, sive in statuis curiosos excruciat, poterit aperire. Certe gnaro viro, qui Hetruscis antiquitatibus operam, & studium navaverit pro gentilitio suo in bonas literas amore, non potest non esse, & adesse summus Fautor Cellissimus ille princeps, & Augustissimae MEDICEÆ Gentis gloria, COSMUS III. Magnus Hetruriae Dux, patronus doctorum longe amplissimus, & quaqua patet, aut patebit Orbis literarius, maxime semper celebrandus. Sperandum (inquam) est Φιλοξένου omnibus, iisque vehementer optandum, ut sub tantis auspiciis aliquis e divini ingenij hominibus ad Hetruscas inscriptiones, tum quae in tabulis, tum quae in statuis exarantur, feliciter explicandas, Deo tandem excitante, adfurgat. Statuas enim extare, perinde ac tabulas, literis Hetruscis inscriptas non soluus ostendit Ectypi vestri Prototypus ubi ubi sit, multæque id genus, imagines quas Fabrettus cum tabulis suis ad Soc. Regiam mittendas curavit, sed id maxime quod scribit toties in superioribus citatus Giambullarius, praesertim libri sui p. 96. his in verbis: Nel. 1507. il di xxix di Gennaio, vicino ad un Castello del contado nostro, detto la Castellina divellendos una vigna, fit scoperta una stanza tutta sotterrà, lungà braccia xx. alta cinque, & larga tre, con alcuni risalti da canto; dove si trovarono statue, ceneri, ornamenti, Delle quali vi mostrero io la copia à vostro piacere, come à me la mostrò & diede il doctissimo & parimente umanissimo Piero Vetori nostro, diligentiissimo investigatore delle cose antiche; insieme con lo Alfabeto Etrusco, che allora non era fuori. De statuis istis transcripta hæc esse volui, tum ut, me Auctore, inquirere non tardares, quorum forte in porticibus, aliisve in locis admirandæ etiam nunc stant, tum praecipue ut scires, an forte Iconum, quas jam in magno satis numero possidet R. Soc. prototypi, capita sua veneranda inter illas tollant. De hac re doctos quibuscom per Italiam literarum commercium habes, speciatim Hetruscos & Umbros facile poteris percontari. Ex quibus, si quæ expectationi nostræ respondeant acceperis, fac quæso, ut ea quam primum cognoscam. Vale, Vir optime, ac eruditissime, & redamare perge integerrimum tui cultorem Hickefum. Faxit Deus, ut diutissime vivas doctorum omnium deliciæ, & bonarum litterarum, is qui es, maximus semper adjutor, & patronus. Iterum vale. IV. The Theory of Musick reduced to Arithmetical and Geometrical Proportions, by the Reverend Mr Tho. Salmon. SIR, Having had the honour last week of making the trial of a Musical experiment before the Society at Greffham College, it may be necessary to give a farther account of it; that the Theory of Musick, which is but little known in this Age, and the practice of it, which is arriv’d at a very great excellency, may be fixed upon the sure foundations of Mathematical certainty. The Propositions, upon which the Experiment was admitted, were: That Musick consist-