Vindiciae Matheseos Universalis Gregorianae Contra Secundos Abbatis Galloysii Impetus in Historia Acad. Scient. An. MDCCIII

IV. Vindiciae Matheaeos Universalis Gregorianæ contra secundos Abbatis Galloysii impetus in Historia Acad. Scient. An. MDCCIII. Duodecim abhinc annis (a) Jacobi Gregorii, Clarissimi Viri, patrui mei defensionem suscepi contra calumnias Abbatis Galloysii, (b) qui & illum & celeberrimum Barovium, quasi Propositiones suas de Transformatione Curvarum a Robervallio surripuerint, apud orbem literatum criminatus est. Plurimis tum argumentis ostendi, quam hæc iniqua esset, imo inepta suspicio. Quandoquidem vero eorum famæ nondum parcit Galloysius, sed eandem denuo litem redintegrat, (c) ne Robervallium illud, ut ait, illustre Parisiensis Academiae lumen deserere, aut illius honori deesse ullo modo videatur: me certe non minus decebit, & meæ Gentis causam agere, & suum Patruo meo decus vindicare. Viro tanti inter Mathematicos nominis, ut si eum curvavallio comparem, minime verear, ne qui utrumque norint, me in illius laude non satis modestum aestiment. At fuerit sane Robervallius, quantum fuisse eum Socii ejus Academicici perhibent, imo quantum se Ipse in posthumis suis praedicat, ubi post paginam inventis suis numerandis insumpiam, at Ego, ait, (d) circa Arithmeticam Musicam Opticam Astronomiam Geometriam Geographiam (a) Philosoph. Transact. Nov. 1694. (b) Hist. Acad. Reg. Paris. 1693. (c) Hist. Acad. Reg. Paris. An. 1703. (d) Oeuvres des Math. par M. de l' Acad. Roy. pag. 301. Plura quidem feci quam quae comprehendere verbis In promptu mihi sit. Sed illa omnia vulgaria aestimo: Et pergit deinde per paginam fesqui-alteram, nobiliora sua reperta, quae Jovis auribus servavit, recensere. Fuerit inquam hic vir quantumvis Egregius, tamen hac sui opinione, hoc fastu inflatus haudquaquam prospera in Italos omnes Mathematicos bella intulit, & tam infeliciter ei cessit rerum novarum studium, ut vix unquam inventum aliquod suum aperire inceperit, quin idem prius ab aliis vulgatum, ab aliis illius laudem omnem præceptam jam & occupatam ægerrime videret. Ubi ab Italis Cycloidem acceperat, statim in illa (e) Trochoidem suam agnovit, miratus quomodo illa ad Italos pervenerit, eamque a Galilæo ante annos quadraginta inventam sibi afferuit, ita ad eum modestius scribente Torricellio, (f) Quoad Authorem hujus figuræ credo ego ingenium tuum acutissimum & feracissimum observare potuisse ostendente nemine; attamen vivunt adhuc testes quibus olim Galilæus irritas lucubrationes suas communicavit circa hanc figuram, imo supersunt adhuc paginae aliquot Clarissimi Mathematici in quibus picturas & aggregationes suas nonnullas circa hoc subjectum jam Adolescens delineavit. Deinde cum communicatum illi a Torricellio ejusdem Cycloidis centrum Gravitatis haberet, idque pro suo venditaret, ita questus est ad Mersennum Torricellius, (g) Quod certe imo certissime scio non habuisse Robervallium antequam demonstrationem meam videret, ut Paternitas vestra vel ipsimet, vel universa Europa testis esse poterit, & alia Epistolâ (h) Quadraturas, inquit, ad Clarissimum Robervallium mitto fortasse ad subeundam eandem fortunam (1) Ibid. 279. (5) Ibid. 283. (g) Ibid. 293 (1) Ibid. 297. cum meo centro Gravitatis Cycloidis. Neque hæc eum fefellerit suspicio, quicquid enim in his novum est aut pulchrum (i) sibi & Fermatio assumit, ac ne minimam Torricellio laudem relinquat. Qui iraque cum aliæ a se inventam Propositionem Robervallio mitteret (k) Oro te, inquit, ne inter vestra hanc etiam habeatis, hoc enim effet tollere omne litterarum scientiarumque commercium. Ne quid vero novum aliquis in lucem emitteret quod irrepertum Robervallio fuerit, etiam (l) Clarissimi Cavallerii Methodum Indivisibilium, integro quinquennio antequam ab eo in publicum prodiret, sibi notam & usitatam dicit. Bellum haque, quod Italis jam diu fruttraque intentatum fuit, neminem ad Britannos demum migrasse; nec quod Galileo, Torricellio, & Cavallerio accidit, id quoque Barovio & Gregorio contigisse nimium ægre feramus. Imo potius miramur cur hoc tam sero contigerit. Septem enim annos post editum Gregorii librum vixerat Robervallius. An vero Ille, qui levissimam quamq; gloriolam captavit, qui nihil sibi non arrogavit, nihil cuiquam proprium esse voluit, has sibi propositiones suas eripi vivens vidensque pateretur. At non viderat, inquit Galloysius, per tot annos nihil legerat novum, & omnibus se inventis spoliari facile passurus Famae jam & Mathesi valedixerat. Miror quo ore hæc sua proferat commenta, quæ tam facile coargui possunt. Tantum enim abest ut Robervallius ab anno 1668 in secessu & ab eruditorum commercio remotus degirit, studiaque deposuerit mathematica, ut in Academia Parisiensi Matheseos Professor Anno jam 1670 novæ Statæ inventionem Academiæ Scientiarum Regiæ communicaret (m) uti Acta eo anno impressa testantur. Interfuit itaque Robervallius Academicorum conventibus, & (i) Ibid. 298. (k) Ibid. (l) Ibid. 285. (m) Journals des Savans 1670. si ipse nihil tum legerit, nihil ne tamen de his adeo in Gallia celebratis Gregorii inventis ad illius aures fando pervenit? Nihil horum accepit ab Hugenio (n) qui tum temporis contra Gregorium inter Academicos acerrime disputavit? Vel si nulla illi cum Hugenio, ut Galloysius dicit, familiaritas interceleserat (forte quia praecipuam & maxime utillem suae Trochoidis proprietatem ab Hugenio inventam suisse dolebat.) nihil a caeteris omnibus Academicis per universum septennium audire potuit. Aut si audisset, nihilne questus esset, ne ipsis quidem Fratribus suis & Amicis? Tam suisse eum Gloriae abstinentem haud temere quisquam credet, qui illius cum Italos, cum Suis, cum omnibus rixas intellecterit: aut saltem dicet, quantum ab illo mutatus est, quem modo sic locutum audivimus, (o) Nos etate aut tempore saltem priores etatis aut temporis beneficia respemus, & junioribus aut saltem tempore posterioribus vivi adhuc relinquamus? Apage stultam illam in nosmet ipsos injustitiam. Quod si repente factus est tam patiens, tam tamæ aversus Robervallius, ut sua omnia aliis tribui facile permiferit, quæque feliciter invenit, intra scrinia sua latere, quam in lucem prodire maluerit; quæ tandem factum est, ut hæc ab eo sumere potuerit Gregorius? Videamus quibus argumentis trevis Galloysius hanc criminationem denuo urgere perget. Primo, inquit, methodum hanc de transformatione curvarum a Robervallio excogitatam in Italia ante annum 1668 notam esse constat, quia Torrecellius qui mortuus est An. 1647 in Epistolis suis testatur eam sibi a Robervallio communicatae esse. 2do. Hanc methodum cum Gregoriana eandem esse invitus fatetur adversarius. 3to. Itaque verisimile admodum videri debet, quod Gregorius dum in Italia peregrina- (n) Journalis des Savans An. 1668. (o) Oeuvres des Mathes par M. de l' Acad. Roy. retur, 'hanc methodum tam diu in Italia cognitam ab Italos habuerit. Quod Methodus hæc, quæ sub Robervallii nomine prodit An. 1692, eadem sit cum illa quam Prop. XI. Math. Univers. jam ante annos viginti quatuor ediderat Gregorius, sicut utramque insipienti satis clarum est, ita a me ultro concessum fuit. Dixi quidem eam in Gallorum scriptis, ubi Robervallio tribuitur, demonstratione miserâ & pudendâ vestitam, sed non eandem esse cum Gregoriana nunquam disputavi, nullam ex hac parte litem movi, utcunque in ea præcipuam inter nos quaestionem versari dicat Galloysius, meque super eà manus dedisse serio triumphet. Nondum tamen illi concedo eam vel Italis ante notam esse, vel ab iis Gregorio impertitam. Quomodo enim liquet iis fuisse notam? Quia eam Robervallius cum Torricellio communicavit. Unde vero hoc constat? Ex Epistola ipsius Torricellii. Ubi est hæc Epistola? Apud Galloysium. Quando scripta est? Annis abhinc fere sexaginta. Ubi tam diu latuit? Ubi omnia mirabilia latent, in ipsis Robervallii apothecis. An hæc Epistola genuina sit, multo minus an omnino sit, in tanta testimoniiorum luce nefas est dubitare. Sed ex quibus literarum monumentis evincitur Torricellium hæc inventa Italis impertitum esse? De hoc altum est adhuc silentium. Vel si cui hæc forte impertiit, poterant tamen iterum excidisse, & penitus fuisse ignota, cum ipse Torricellius viginti jam annis ante Gregorij in Italiam adventum mortuus fuerit. Aut si nondum memoria hominum exciderant, dicat si potest Galloysius quis Mathematicorum hæc arcanæ sibi a Torricellio commissa Gregorio ostenderit. Dicet fortasse (quid enim pro arbitrio suo non dicet) in Italia multis nota esse. An vero Itali Arcana hæc Geometrica quæ per viginti annos nusquam prodierent, Gregorio demum peregrino crederent? An ille in media Italia (Liber enim ejus Patavij impressus est) ausus esset pro suis venditare quæ modo ab Italis didicerat? Vel si fuisset adeo ex- pers verecundiae, hoc sine fieri potuit, ipsis non modo non reclamantibus, sed etiam plaudentibus Italis. Mihi quidem hoc non fit verisimile. Sed judicent, quibus haec omnia permitto, eruditi, & ignoscant mihi si hæc prolixius prosecutus sim, ut finem aliquando imponamus huius tam jejunæ disputationi, unde nullum ad Literatos fructum redun dare speramus. Stemus vero, si Galloysis placet, ipsius Robervallij judicio; Ipso enim arbitro hujusce methodi Author habendus est Gregorius. Robervallius enim dum Cavallerij Indivisibilia a se inventa integro ante quinquennio jactitat, Cavallerio interim Authoris laudem relinquit. Ego, inquit, tanto viro tanta & tam sublimis doctrinae inventionem non eripiam; nec possum, nec se possim faciam. Ille prior vulgavit, ille hoc jure suam fecit: ille hoc jure habeat, atque possideat: ille tandem hoc jure Inventoris nomine gaudeat. Abst ut in tali causa Intercessoris ridiculi provinciam mihi suscipiam. Suscepit tamen Galloysis. Ac protesto si perget Illustris illius Academicici scrinia excutere, & inventa, quæ ibi per tot annos dormierunt, expergisfacere, atque in lucem protrahere, nescio quo usque posthuma crescit laude Robervallius: aut quid novi ultra nostri ævi Mathematicis reliquum sit, quod non pari jure, ac hæc Gregoriana, Robervallio demum arrogari possit.