Historia Lumbaginis Rheumaticae Convulsivae, à Roberto Pitt, M. D. & S. R. S. Communicata

An Account of an Accurate Experiment of the Quantity of Vapour compared with this of the Rain, with several Observations thereon, is intended to be part of one of the next Transactions. VII. Historia Lumbaginis Rheumaticæ Convulsivæ, à Roberto Pitt, M. D. & S. R. S. Communicata. \[ \begin{array}{|c|c|c|c|c|c|c|} \hline & 88 & 89 & 90 & 91 & 92 & Sum \\ \hline Jan. & 333 & 707 & 197 & 054 & 218 & 1509 \\ Feb. & 393 & 171 & 112 & 168 & 078 & 922 \\ March & 375 & 145 & 476 & 342 & 298 & 2136 \\ April & 468 & 073 & 386 & 498 & 539 & 1969 \\ May & 182 & 244 & 300 & 330 & 093 & 1149 \\ June & 302 & 179 & 412 & 416 & 181 & 1490 \\ July & 120 & 218 & 285 & 448 & 112 & 1183 \\ Aug. & 222 & 402 & 193 & 198 & 668 & 1683 \\ Sept. & 442 & 403 & 215 & 653 & 641 & 2306 \\ Octob. & 740 & 765 & 165 & 273 & 514 & 2457 \\ Nov. & 415 & 717 & 230 & 146 & 627 & 2137 \\ Dec. & 308 & 262 & 169 & 892 & 261 & 1952 \\ Sum & 4860 & 4291 & 314 & 14372 & 4230 & 20893 \\ \hline \end{array} \] \[ \text{VIR erat quasi 35 Annorum, robustus Temperamenti Bilioso, qui Decimis colligendis eo tempore occupatus, post Operam laborosorem peros forsan cito nimis ex rigore admisso occulserat.} \] \[ \text{Primà ergo Morbi Invasture febricitavit, primo, rigore & Horrore, dein Calore, & Doloribus vagis, (nunc in Ventriculo & Intestinis, mox in Peclure sævientibus) corruptus: Venùm hæc Symptomata cum aliis brevi permuntantur. Materia enim Morbum committens se in Dorso omnem depositus; hinc immanis Lumborum Dolor ad Coxendicem} \] endicem usque saeviens. Et quidem tantus erat Dolor, ut Sudores Symptomaticos sic expresserit, ut a Capillis & Facie guttae catervatim stillaret. Prae Dolore neque in lecto procumbere nec erectus stare, nec in sedili sedere potuit: Verum Abdomine ad spondam pedum falsis protruso, Dolorem Lumborum compressione illâ aliquo modo fallere videbatur. Sed neque sic inclinato corpore, quietus (ut voluit) persistare usque potuit: Sed Convulsionibus corruptus primo erigebatur cum vultu miserabili, & ringenti Ore, dein in humum retorquebatur (nisi adstaret aliqui qui Casum ejus praeviniret), ubi immotus Cadaveris instar manebat, se se movere inhabilis, neque majori ad surgendum potentia donatus, quam si esset Infans. Brachia etiam & Crura ei prostrato rigebant, ut nullo modo extendi retrahive possent. Os etiam Convulsionibus ita claudebatur, ut Cochleare vix admitteret. Convulsiones autem illae quibus Membra & Dorsum corripiebantur, per Paroxysmos redibant; non quidem Periodicos, sed nunc citius, nunc serius redeuntes, prout Dolor magis minusve saevret. Sed eum ad positionem suam optatam Spondam Sc. reducamus, ubi vultu ita erat composito, qui risum sane cuicum vi-denti facile moveret, nisi Recordatio earum quas sustinebat miseriarum, Miserecordiam potius excitaret. Sic autem Dies Noctesque Misellus Homo tres plus minus septimanas transgebat, nunquam in Lecto discumbens insomnis ut plurimum, cum Dolore summo, crebrisque Convulsionibus. Haec sunt quae in eo observare potui Symptomata: caetera sanus. Nulla erat Vomituritio. Pulsus fortis & aequalis. Lingua humida, & pellicula alba obducta. Sanguis per Vena sectionem eductus, Sanguini Pleuriticorum similis. Urina ut sanorum. Quid per primam septimanam factum sit, nescio; nisi quod Vena semel pertunderetur, semel Clyster, & semel purgans Medicamentum administra-rentur, & vis satia magna Laudani sine fructu exhibe-tur. Sed incassum haec omnia. Tandem me accersi cu-rant, qui cum Aegrum vidissem eo quo scripsi modo labo-rantem rantem Venæ sectionem repeti jubeo ad satis largam quantitatem. Die proximo Lenitivum praescripti, quod dum per sedem ad 3. 4ve vices operabatur; Æger rectus obambulare potuit, nullis doloribus, nec Convulsionibus lacessitus: quo tandem suo munere perfuncto, recant statim Dolores & Convulsiones, & ipse ad pristinam suam stationem Spondam sc. redit. Hoc tamen Animos addidit, Purgationes repetitas rem ipsam expedire posse, cum primum Purgans eas à Morbo inducias daret. Die ergo sequenti Resinam Jalapii & Mercurium dulcem exhibui (cum expertus esset quid in Lumborum Dolore valeret hoc Medicamentum) sed praeter spem, ne semel quidem deposuit Æger, quamquam 3j. Syr. e Spin. Cervinâ adjecerim. Ut ergo duro huic Nodo, durum satis adaptarem Cuneum, Purgantium Dosis auxi, Syr. e Spin. Cervin. ad 3i j. 3iiiijve alternis diebus adhibens. Sic tandem Alvus aperta est, & Dolores mitigari, & Convulsiones non ita crebro lacessere. Serum Lactis, ut ad libitum bauriret, permisi. Et cum Alvus purgantibus responderet, Laudanum tutius & liberius exhibere potui, unde Requiem Spiritibus à Morbo stimul & Medicamentis exagitatis conciliarem, nec tamen materiam Morbum committentem ab eo incarcerarem. Sic tandem factum est ut à repetitis his Purgantibus, octo nuto, aut decem, evanuit Dolor, & convulsiones cessarunt, & ipse sartus tellus valet. Ego interim ut à Recidivâ cavearem, Nervina Medicamenta, quae Sanguini & Spiritibus vigorem imprinerent, adhibens; Eum vegetum vividumque & Onera Humoris sustinentem, nuper vidi. E memoria fere excidebat, suras ei convalescenti intumuisse, qui tumor bis ultimis Medicamentis facile cessit. Suadebam ego frequentiorum Venæ sectionem, sed cum Rustici idem jona, Sanguinem & Vitam ipsam effundere. Sed æquè feliciter mihi cejerunt Purgantia repetita. VIII.