Historia Convulsivi Affectus Octonariam Periodum à Multis Annis Observantis, Per Clariss. Dnum. Gui. Cole, M. D. Descripta et Communicata

Author(s) Gui. Cole
Year 1685
Volume 15
Pages 6 pages
Language la
Journal Philosophical Transactions (1683-1775)

Full Text (OCR)

standos, quam solent febrium intermittentium. Quamvis enim non tantum praeferebant calorem, quantum febres vulgares intermittentes; cum tamen regulariter adeo, uti mos est istiusmodi febrium, procederent, cumque insuper non omnes intermittentes, proprie sic dictae, eundem observant caloris modum, omnes tamen eodem remedio, Cortice sc. Peruviano, debellentur; statui famosissimo illo specifico hunc affectum aggredi (intercalatis tamen medicamentis supra memoratis, ut pote quoniam alte mihi infederat notio dicta de acida succorum dyfcrasia;) Nec fefellit eventus: Postquam enim duas vel tres istius corticis doses ante totidem paroxysmos; pro more tunc temporis (mihi saltem) solenni, exhibueram, sensibiliter ferociam suam deposuerunt, tandem continuata ejusdem exhibitione prorsus evanuerunt, nec, quantum mihi reficiisse contigit; postmodum redierunt. Historia Convulsivi Affectus octonariam periodum à multis annis observantis, per Clariss. Dnum. Gui. Cole, M. D. descripta & communicata. Dorothea Cook vidua, sexagenaria, Cossopola Vigor nienfis, a triginta fex annis (triduo post nuptias) Epilepticis, nulla notabili æquore corripi coepit; qui quamvis sub morbi initium frequenter, nullo tamen ordine, recurrebant. Invasio tam subita erat, ut quæ & aliis & sibi perfecte fana videbatur, nigru oculi in humum, mum, mente protinus orba, concidere soleret: quo in statu postquam velut exanimis, nullis agitata convulsionibus, per aliquot horæ minuta jacuerat, discussa tandem nebula ad se rediit. Aliquot post menses circa plenilunium & novilunium, imo sæpius in die istis temporibus, invadebant paroxysmi, & ad duos vel tres dies recurrere perleverabant; reliquo interlunii tempore bene habuit. Post pauculos inde menses, qui prius durum fere septimanarum observaverant periodum, tandem bis intra singulas, sed inæqualiter æquali distantia, diebus Æc. Jovis & Saturni, cursus suos repetebant. Brevi post nuptias gravis facta est, foetusque solito tempore peperit, qui non ita multo post Epilepticus fatu functus est; secundus item partus eodem modo periit: sed licet plures postmodum utriusque sexus liberos enixa fuerit, nullus tamen eorum ad hunc usque diem vel minimum ejusmodi effectus insultum perpeffus est. Per tres circiter annos memorato ordine (variis licet tentatis remediis) invadere persistebant paroxysmi, donec tandem Empirici cujusdam plurimum decantato, nescio quo, remedio disparuerint, nec per aliquot menses redierunt; usque dum novi terroris occasione (ante potius, ut videtur, sopiti quam persanati) recruduerint. Hinc ad idem remedium iterum confugiebat: sed quod pridem tantopere profuerat, nunc nil levaminis attulit. Nihilominus secunda vice doctissimi, perque multos annos apud Vigorniam merito celeberrimi, D. Johnson super defuncti) ope à morbo brevi convaluit, atque sana persistit adusque famosum Vigorniensis prælium, anno 1651 dimicatum; quando, capta à Cromwellio Vigornia, dum ubique mors & horror sævibant, ipsa (non secus ac cuncti præterea incolæ) immani terrore perculta, pristinorum insultum paroxysmorum iterum subiit; qui exinde irregulariter primo, & frequenter invadebant, postea sensim ad veterem redibant periodum. Dehinc varia, & à praetato D. Johnson, & ab aliis, usurpavit remedia, media, sed incassum omnia. Postquam per biennium inde typo isthoc recurrere pertitterant, tandem praeconsternatione iterata diem invasionis mutarunt, atque primum bis hebdomadatim, tandem sola die Dominica (commotionis an(a isthoc die forte-fortuna ablata) ad hoc uique tempus invaserunt. Cujus quidem periodi, & symptomatum progressus sequenti modo te à tot annis habet. Die Jovis circa vesperam invadere incipit dolor in vertice, nec non pulsativus circa ossis sacri regionem, qui die Veneris, altius paulatim ferpens, medium occupat dorsum: Vesperi diei Saturni immanior evadit (multum etram urgente siti) & pauculis, postquam se in lecto composuerit, horis ad humeros ulque, sensim auctus asurgit; quo ubi pertigerit, quae prius interdiu domestica obire valuerit munia, nunc se se vix omnino in lecto commovere audet, quod si, nisi admodum caute, fategerit, extemplo paroxysmum (fecus non nisi post plures horas invasurum) eumque multo severiorem, certo accersit. Pa-rum hac nocte, praedolorum molestia dormit, qui caput nunc atrocius infestant: Horum cruciatus mane in turbulentam somnolentiam transit, cujus etiam causa toto die Dominico à lecto abstinere nequit; nempe matutinis horis dormitat quidem, sed inquiete, atque aliquoties è somno expergicens potum exposcit, quo fumpto se iterum somno tradit. Hora circiter duodecima, si non sponte evigilet, astantium interpellatione excitatur, cibosque monita sumit, rerum omnium circa se transactarum adhuc probe conscia: dein statim in somnum relabitur (nisi verius animi torporem dixeris, quippe nec excitari amplius poteat, nec cujuvis rei nunc actæ memoriam retinet) cum frequenti corporis in lecto jactatione; quo ad sextam praterpropter horam vesperinam detinetur. Hac hora ingruunt convulsiones, sed interpolatae, ad horas quinque eam exercentes; quae primo mitiores, tandem circa horam undecimam maxime ime violentæ evadunt; per quarum intervalla oblatam Allam (tenuorem enim potum ipsa, dum mente constat, vetat sibi in paroxysmo porrigi, noxam inde ventriculo imprimi experta) avide haurit. Elapsa hac hora redit, qua per tot horas caruit, mentis utura, omniumque deinceps agendorum notitia, verum reliqua noctis parte se irrequieta in cubili jactat, proorsus insomnis. Die Lunæ, circa horam nonam matutinam, lecti tædium non amplius tolerare valens, ex eo surgit, sed toto die universo corpore dolet, & quamvis hoc die fat libere domum tuam obambulet, jurisque nigri pocula hospitibus propriis manibus ministret, artus tamen rigidos quasi, adque motum parum aptos queritur, qui tandem somni placidissimi, sequenti nocte obrepentis, mulcedine torporem deponunt (nulla tamen accedente, sive per sudo-rem, sive urinam, sive alio quocunque modo, saltem sensibili, critica evacuatione; ut pronum mihi sit conjectare, materiam, ex cerebro detrusam, à sanguine resorberi, in fermentum pro novo paroxysmo excitando denuo maturandum) duorumque hinc vel trium dierum induciæ conceduntur, donec novo aggesto somite eadem denuo adornatur symptomatum scena. Nulla à multis retro annis admittere voluit remedia, utpote eorum infructuosa administratione tamdiu, ante hac lassata. Unum præterea satis rarum occurrit, quodque forte mente eam minus constare suspicionem daret, nisi ubique notum esset, nervoso genere affecto, notabiles inde impressiones in animum fieri: Nempe à longo tempore persuasam habuit se, si extra fores se proriperet, paroxysmo confestim tentandam iri, proinde se intra proprios parietes continenter per aliquot annos clausit; cum vero ante viginti annos praë importuna solicitatione vicini cujusdam ædes coenatum adiret, statim atque in illas se receperat in eum, prout mens ominata fuerat, extra usitatam periodum incidit, ut necesse habuerit domum reportari, ubi solito graviorem perpetra est. Exinde de nunquam extra limen suum excedisset, nisi cum ædes ante octodecim annos (in cathedra deportata) novis mutaret, quo momento, licet haud statu recursus die, invase re paroxysmi, perque decem dies continuos, bis in singulis invadentes, persistebant, donec tandem ad solitum redierint tenorem; Veruntamen pedem unum extra li men imo totum corpus, modo pollicis pedis summum apicem intra limen detinuerit, exercere & audet & solet; integro autem corpore vellatum unguem inde excedere nec audet, nec ullo pretio obtinueris, non si talentum obtuleris. Cum olim famosus ille Chiriater Greatarakius Vigorniae ageret, ad hanc adductus est, ut quid in tam raro affectu valeret ipsius manus experiretur: illa autem, audito hunc eo consilio appulisse, nondum tamen viso, in gravisimum paroxysmum incidit, qui non ante septimum ab insultu diem eam deseruit. Interea tota hoc tot annorum curriculo nullam extra paroxysmos vel intellectus, vel functionum cæterarum animalium, notabilem læsionem passa est, quin (cum bono, adque pinguedinem vergenti, corporis habitu, vultuque florido) non minus expedita, pro ratione ætatis, negotia domestica, adque eam quam exercet vocationem spectantia, exequi videtur, quam si nullo omnino, praecipue capitis morbo laboraverit.