An Extract of a Letter of Monsieur Hevelius, Lately Written to the Publisher, Together with the Copy of a Letter of Dr. Wasmouth, Giving a Large Account of a New Astronomico-Chronological Work, Now by Him Preparing: Both Deliver'd in the Fame Language, Wherein They Were Written

An Extract of a Letter of Monsieur Hevelius, lately written to the Publisher, together with the Copy of a Letter of Dr. Walmouth, giving a large Account of a new Astronomico-Chronological Work, now by him preparing: Both deliver'd in the same Language, wherein they were written. Præterea cum nihil hac vice relatu dignum occurrat, quod vobis communicare possim; ecce copiam literarum ad amicum quendam meum exaratarum, de libri cujusdam, à Cl. Doct. Wasmutho, L.L. Orientalium Kiloni Professore, conscripti argumento. Titulus est perquam splendidus; miraq; Astronomis & Chronologis pollicetur; sed, num res ipsa promissis responsura sit, est quod valde dubitem. Profectò si praestare ea posset, omnes Astronomos maximá curá & molestia, multoque labore, qui nos diu noctuq; torquet, liberaret, nec foret opus imposterum Calos tanto studio contemplari. Quid vestratisbus, rerum Cælestium inspectorisbus, hac de re videatur; numq; hæc res absq; veterum & recentiorum observationibus eo, quo ille vult, deduci queat, haud gravatim exponas, quæso. Sequitur ipsum Apographum Epistolæ Wasmuthianæ. Quandoquidem praesens fert occasio, per Clar. Tuam Magnifico vestro Hevelio, ceu Astronomorum ævi nostri Celeberrimo, quædam mei, nunc sub manibus versantis, operis Astronomo-Chronologicici præmetia communicandi; velim, Clar. tua viro summo per occasionem indicet, me, enata mibi ansa ex Dn. Calovii discursione Ravianæ Chronologiae, moliri jam fere per triennium Opus quoddam Astronomo-Chronologicum; quod, uti à me conceputum, & maximá parte jam effectum est, sustinere posse, citra jactantiam, putem hunc titulum: Annales cæli & temporum perpetui, sive, mysteria Astronomo-Chronologica, à seculo abscondita, nunc per Dei gratiam detecta & evidenter asserta Libris III. Quorum primus (1.) destruet illam haëtenus vulgatam Astronomorum hypothæsin de duplici motu corporum Cælestium contra-rio; altero, primi mobilis, motu Raptús diëto, in occasum; altero, proprio secundorum mobilium, in ortum; ex quo propter impa- imparibus paribus temporibus motus, omnino statuenda ipsis venit in- aqualitas arcuum Caelestium, adeoque apogaeum & perigeum cum excentricitate (et quibusdam bisecta, aut pluribus Epicyclorum) atque exinde motuum caelestium non apparens modo & optica quo- ad visum nostrum, sed & realis & physica inaqualitas (qua tamen indignius nihil perfectioni motuum illorum tribui posse, ipsimet in Riccioli Almagesto conqueruntur;) tum & universum variis & inexplicabiles iacó labryntiki mobilium secundorum extrahuntur, e quibus nullum unquam duxeris Ariadnae aut computi laboriosissi- mi filum; quibusque per Geometrica Schemata delineandis & explicandis docentes juxta ac discentes subinde fatiscunt viribus ingenii. At cujus loco unus nunc, si qua intellectu facillimus a no- bis assentetur omnium mobilium Caelestium motus simplex Spiralis, ab ortu in occasum, harmonico ejusmodo temperamento aliorum celeriorum, aliorum tardiorum, eorumque modo sublimius spirali- ter ascendentium a terra, modo humilis eidem appropinquantium, ut per hanc, aliorum post alios tardantium, seu remanentium spira- liter, diversitatem (non tam Astronomica aliquá Hypothesi, quam verae realitatis Thesi) omnia illa phænomena, etiam directionum, stationum, & retrogressionum in planetis, non modo perfectè possint solvi, sed & causæ evidentes tum illarum, tum progressio- nis (verius, remansionis ponè sectiones vernalis) stellarum fix- arum versus ortum, nec non omnium æquationum prosthaphæ- reticarum inter motus medios & Veros (nunquam hac tenus ab ul- lo Astronomo datarum) ritè illinc patescant: Ruente lino simul Systemate Copernicano (cum Scriptura S. adeoque collidente, licet a plurimis & praecipuis hodie recepto) & veriori substituto, quod Pto- lemaico sit affine, sed sine orbium diversorum realitate. (2.) Cum haec tenus omnibus omnis ævi Astronomis confessa sit impossibilitas determinandi Annum Solarem Tropicum ad minuta usque, adeoque ut Ricciolus, post 50 fere principium Astronomorum diversas de co- sententias, adhuc fluctuat suo, nos interim, uti de hoc, ita passim de aliis omnibus per totum Almagestum;) mihi per Dei gratia- am, annum istum tropicum solarem in minutis usque X'mi ita determinare licet, ut non modo à priori evidenter & apodictice demonstrem, fieri id aliter non posse; sed & à posteriori demon- strationis meæ veritatem evincam ex perpetua adeoque computi mei cum annis civilibus & feriis æquinctialibus concordia, ut ab initio mundi, uno continuo & simili filo temporum ac motuum, initia tropica omnium & singulorum annorum, tam in seculis pra- teritis, quam hoc praesenti, ac proximorum, antè aut retro, & futu- rorum in (infinitum si dentur) praecise ca feria hebdomadica, hora ac minutis determinem, quibus ea evenisse & de inceps eventura, Ephemerides (correctiores subinde per observationes novas, alio- quin, ex illud semper tabulis quibuscunque motuum si fuerint de- ducenda, quo plurium seculorum, eo magis aberratura) concor- diter existent: Quin igitur, non solum tropica illa initia annorum, sed etiam, per exactissimas aequationes prosthaphareticas diur- nas, praefito non minus praecise ipsos tropicos solis ingressus in unumquodque signum & quemlibet signi gradum, quâ scil. feria hebdomadica, quaquo hora quibusque minutis singuli illi fiant singu- la anni; Ephemeridibus hic pariter, quo recentioribus, eo minus aberrantibus ad pauculas horas aut minuta: Astronomis ultras fa- centibus, circa ingressus in signa aut gradus Aequinoctiales de- terminare se certitudinem omnimodam ad certas horas non posse; cum praefitio mea ex uno semper aquabili temporum & motuum dueta ab initio mundi ad qualibet datum temporis punctum con- tinè deducatur, idque semper per minuta usque Xma, & tempo- raliter & localiter. (3.) Cum haec tenus apud omnes in confesso sit, commensurandi motus solis cum motibus Lunæ impossibilitas; unde haec tenus Astronomis post quantamcunque observationum & calulorum diligentiam, postque omnes orbium, Epicyclorum atq; excentricitatum regularitates & irregularitates, aut variationes, semper tamen Luna adhuc audit & est Contumax Sidus: Mihi nunc, Dei gratia, adeò morigera facta est, ut non modo cujuscun- que mensis Lunaris, tam Synodicis quam Periodici, dracon tici (seu latitudinarii) & Apogalisi (vulgo Anomalistic) quantitates tempo- rales praecise designem in ipsis minutis usque Xma; tabulis quoque praeceps jam calculatis & in eam rem constructis (ita scil. ut semper respondant phanomena, seu Ephemerides correctiores; vanis aliquo futuri omnibus harmoniarum commentis;) sed etiam, quanti semper motus, tum medii tum veri, tum apparentes seu visi, Luna, Periodici, Dracontici, & Apogalisi, fiant, tam intra singulas Syno- dicas Lunationes, quam intra singulos annos Solares Tropicos; & quantae in his omnibus mediorum cum veris Aequationes prosthapa- retica per totum M. contextum, quantiscunque seculis, semper respon- respondentibus & responsuris ubique phanomenis: Unde omnium Eclipsium totius M. praecisa tempora semper investiganda & demonstranda infallibilem temporum seu etatis M. dare possunt elenchum pro computo chronologico. Atque hæc omnia demonstro seu de uro, primum quidem e principiis apocatastatis (resitutio seil. solis & lune, cum stellis fixis, prout initio mundi constite-runt; quam ex anni solaris tropici demonstratá praecissimâ quantitate, & temporali & locali, perspectivamè cognitam & definitam habeo;) inde verò à posteriori, per universalem perpetuamque motuum harmonicorum cum phanomenis, quolibet tdata momento mundi concordiam comprobo. Liber secundus, apodiæticè hinc restituet universam fundamentalem chronologiam; cum & aliàs S. scriptura vet. testamenti sit fundamentum quidem multò verissimum Chronologiae, at variis variorum expositionibus & tormentis scripture ita labefactum, ut in etate mundi definienda, figendae Christi æra, ipsi chronologorum principes non annorum modo centenariis sed & mil-lenariis, desidere ab invicem deprehendantur. Liber tertius denique proponet veram hinc & solidam unionem temporum, qua seil. talis simul & semel fieri possit ac debeat correctione styli calendariographici, & gregoriani & juliani, ut nunquam deinceps aberrari iterum possit, aut ullà correctione iteratà egeamus (quali laborat gregoriana illa, semper post 400 quosque annos denuo corrigenda, tridui ejecctione; dum seil. non quattuor quolibet anno (uti haçtenus) sed, ex caelis nostris anni tropici forma & quantitate, in opere meoclarissimè evicta, quinto quoque anno & certis periodis, sexto demum fiat intercalatio seu Bisextilatio talis, quæ non egeat exemptili iterum ullo per omne æ-vum (cum praestet non abstulisse, quam ad restituendum tencri;) quà ratione nunquam à caelesti tempore civili tempus abibit: Pro-ut scopum hunc & finem unionis temporum exhibiturus sum orbis christianus, confirmaturusq., deo perrò juvanta; cujus auxilio, intra annum, partem operis potissimam typis mandari posse spero. Quid super his magnifico Dn. Hevelio, alisque Vestritibus, hujus studii peritis, videatur, rescire avidissimè desidero. Hucusque Dn. Wasmuthius; qui ne spe & promissis suis amplissimis excidat, vehementer optamus.